Bu Su | David Foster Wallace

Bu Su | This is Water | David Foster Wallace ( 1962 – 2008 )

Cümleten Merhaba Değerli Kitap Dostları 🙋🏻‍♀️

Bugün bir kısmını otobüste okuduğum bir kitap Bu Su. Üçüncü baskısı imiş.

Epeydir bekleyen kitaplarımdan biri. Kitaptaki bilgiye göre David Foster Wallace’ın Kenyon College’ın 2005 yılı mezunlarına yaptığı konuşmadan uyarlanmış bir metin.

Bu metnin cümleleri her bir sayfaya paylaştırılmış. Dili gayet anlaşılır. Fakat yazarın hayatını sonlandırış şekli hüzünlü. Depresyonu yenemeyip, kendini asarak intihar etmiş.

Yaptığı konuşma, standart bir konuşma olmayıp başlangıçta verdiği genç – yaşlı balık örneği ile ateist olduğunu söyleyen biri ile inanan biri arasında geçen diyalog düşündürüyor okuyanı.

Zira sonrasında bu minvalde mezun öğrencilere söyledikleri, özgürlük, rutin hayat, farketmek vb. sıra dışı bir konuşma. Zaten yaptığı tek konuşma da bu konuşma imiş. Hem toplum eleştirisi hem gençlere neyi niçin seçmeleri gerektiğine dair sorgulayıcı referanslar içeren bir konuşma olmuş.

Özellikle zihin ile ilgili verdiği referans da ilginçti. “Ateşli silahlarla intihar eden yetişkinlerin hemen hemen her zaman kafalarına sıkmaları, hiç de tesadüfü değildir.” diyor 🤔

Kitabın kapağında diyor ya “Yaşama Uğraşına Dair Bir Yol Haritası“; aynen öyle gerçekten. Ancak alıntıladığım cümleden sebep aklınıza kötü bir yol haritası gelmesin, tam tersi gerçek eğitimin notlar, diplomalar, yapılan derecelerle ilgisi olmadığını, başka bir farkındalığa gerek olduğunun ipuçlarını veriyor ve vurguluyor.

Meselâ; “Esas önem taşıyan özgürlük dikkat, farkındalık, disiplin ve çaba gerektirir; başkalarını yürekten sevme ve onlar için fedakarlıklar yapma yetisini içerir (…) Gerçek özgürlük budur.” (s.124 – 125) diyor.

Bu minik, “Zamanın Ruhu” nu referanslayan kitabı ilgi duyanlara öneriyorum. Üstünde düşünmemiz gereken şeyler söylüyor.

Kitaplığımızın ihmal edilmiş kitaplarından biriydi, okuduğuma memnunum😊

İlgi duyanlara öneriyorum… Sevgimle ilettim…

Okunma Zamanı: 30 Ekim 2019

Alıntı:

📚“Sanırım üniversite eğitiminin en büyük tehlikesi, en azından benim için, olayları fazlaca entelektüel bir yaklaşımla irdelememe sebep olması ve beni, gözlerimin önünde olanlara odaklanmak yerine soyut düşüncelerin içinde kaybolmaya itmesidir. ‘İçimde’ neler olduğuna odaklanmak yerine.

( s. 52 – 53 )

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s