DAVA | FRANZ KAFKA

DAVA | DER PROCEB | FRANZ KAFKA ( 1883 – 1924 )

Merhaba🙋🏻‍♀️

Kafka ile tanışma kitabım, 1994 yılı üniversitedeki Edebiyat dersimizde, İngilizce olarak okuduğumuz Dönüşüm’dür. Bunu daha önce de yazmıştım. O kadar derinlemesine tahlil etmiş ve ben o derece bunalmıştım ki o yıldan 2017 yılında okuduğum 2.Kafka kitabım Baba’ya Mektup’a kadar bir daha elime bir Kafka kitabı almadım. DAVA ise 3. Kafka kitabımdır🙈

Güzel bir tesadüf ile Jale Sancak hocamın Galapera Okuma Atölyemizin son yazarı ve son kitabı olarak seçtiği Dava aynı zamanda Dünya Edebiyatı 4. ve son modülünün de son yazarı ve son kitabı…

Geleyim düşüncelerime; evet , elbette karamsar ve okuyana, içinde bulunulan ruhsal durumu çok başarılı hissettiriyor. Fakat ilginç bir şekilde de akıcı geldi, zorlanmadım. Ahmet Cemal’in 30.baskı için yazdığı önsöz ise ayrıca güzeldi.

Bu kitap özelinde iyi ki Baba’ya Mektup’u okumuşum dedim. Çünkü Kafka’nın hayatı ve babası ile ilişkilerini bilmek bir miktar yardımcı oldu.

Yüzeysel okuduğumda, herkes gibi ben de benzer yorumu yapacak haldeyim. Ne demek bu? Şu demek: DAVA, bir dava konusu. O dava ki bugün dahi yaşadığımız ülkemiz şartlarında hiç de – maalesef- yabancılık çekmeyeceğimiz hukuk sisteminin keyfe kederliğinin röntgeni. Delil yok ama tutuklusun. Merak etme bi suç bulunur illaki. Mahkeme-i Keşmekeş diye bir şey uydurdum şahsen ama bu “absürd” bi hukuk sistemi çünkü tutuklu işine gücüne gidebiliyor.

O zaman dedim ki, ey okur Çiğdoş, koskoca Kafka için bulduğun bu mu yani? Ha işte o zaman A.Cemal’in vurguladığı “Varoluş Korkusu”na döndüm. Yetmez, kitapçıda güzel bir tesadüfle karşıma çıkan KAFKA incelemesini aldım, bakındım. Orada, örneğin kurguda birkaç yerde “köpek gibi” vurgusu geçiyordu ki onun “gönüllü kölelik ve boyun eğmeye” referans olduğunu öğrendim. Zira kahramanımız Josef K., olmayan suç için, suçsuzluğunu ispat etmeye karar verdiğinde, sonu ve düzeni olmayan, herkesin bir yerin bir şeysi olduğu bir çarkın içinde buluyor kendini. Bu koşturma, ruh durumunu ve dolayısıyla iş durumunu da bozuyor. Son elbette mutlu değil, nihayetinde Kafka okuyoruz değil mi ama?

Ve fakat beni etkileyen bir yer var ki Ressam’ın bir tablosundaki adaleti simgeleyen çizimlerin yorumu

👉”…şu gözlerindeki bağ, şu da terazi. Fakat topuklarındaki kanat değil mi? Ve figür uçmuyor mu? Evet karşılığını verdi ressam ” sipariş üzerine böyle resmetmek zorunda kaldım, aslında resim hem adaleti, hem de Zafer Tanrıçası’nı temsil ediyor. Bu, iyi bir bileşim değil dedi K. gülümseyerek, adalet dingin olmalı, aksi takdirde terazi sallanır ve adil bir karar verilemez.” sf.161

Bunun dışında, kurgu ile ilgili paylaşacağım alt metnin referansının ne olduğuna dair detay, bana ait olmayıp atölye bilgisidir. Şöyle ki:

●Hakim ➡️Kafka’nın Babası, Otorite, Toplum
●Mahkeme ➡️ Evi
●Koridorlar➡️ İç dünyası
Bireyin dış dünyadan koparak kendi içine kapanması. Çünkü kendini birey olarak gerçekleştirmesine ve varolmasına izin verilmiyor: 1- Babası, Kafka’nın hukuk okumasını istiyor ama o başka bir şey istiyor. 2- Yahudi kimliği nedeniyle de toplumsal baskı.
Hal böyle olunca “iç dünya parçalanması” yaşıyor Kafka ve bu eserde, iç dünyasını metaforik olarak “dış dünya” olarak aktarıyor. Ha bir de “büyülü gerçekçilik” barındırıyormuş😉
Daha fazla karıştırmadan burada keseyim efendim🙈

📚 Bu eseri gerçekten sevdim ben ve Kafka ile barıştığım için mutluyum. Ancaak diğer romanında ne hissederim bilemiyorum ama sonraki Kafka okumam Şato olmayacak ondan eminim 😃 Sürç-i lisan ettiysem affola, sevgimle ilettim; sizi alıntılarla baş başa bırakırken kaçtım🙋🏻‍♀️📚💙🕯

🕯”Zaten insan, başkaldırır.” sf.85

🕯”Kendini kaba dalgalı denizde giden bir gemideymiş gibi hissediyordu.” sf.95

🕯”Davalar heyecanla kazanılmaz.” sf.111

🕯”Kalbim dayanmadığı takdirde, en azından bütünüyle durmaya değecek ölçüde saygın bir fırsata kavuşmuş olur.” sf.117

🕯”İstenen, savunma makamının olabildiğince dışlanmasıydı.(…) dava genelde yalnızca halktan değil, ama davalıdan da gizliydi.” sf.130

🕯”Mahkeme belgeleri davalıya da kapalıydı ve sorgulamalardan, bunlara temel olan belgelere ilişkin sonuç çıkarabilmek, özellikle kendine güveni olmayan ve kafası türlü sıkıntılarla dolu davalı için çok güçtü.” sf.131

🕯”herkes kendi çarmıhını taşımak zorunda.” sf.149

🕯”İnsan yine bütün gücünü toplamalı ve teslim olmamalıdır.” sf.175

DAVA | FRANZ KAFKA” için bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s